(୧) ଭାଗ୍ୟ ଅତୁଳନୀୟ | ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ନିଜର ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପ୍ରାରବ୍ଧ ରହିଥାଏ |ଏଣୁ ଅନ୍ୟର ଭାଗ୍ୟ ସହିତ ନିଜର ଭାଗ୍ୟକୁ ତୁଳନା କରି ସେଥିରେ ପ୍ରଭେଦ ଥିବା ଦେଖି ନିଜକୁ ଦୁଃଖୀ କରିବା ଅନୁଚିତ |

(୨) ବିଗତ ଅତୀତ ଏବଂ ଅନିଶ୍ଚିତ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଭାବି ଭାବି ଆମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚିତ ବର୍ତ୍ତମାନ କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଅନୁଚିତ |

(୩) ମତାନ୍ତର ମନାନ୍ତର ଆଡକୁ  ଅଗ୍ରଗତି କରିବା ଅନୁଚିତ | ଏହାକୁ ମନେ ରଖିଲେ ଜୀବନର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ସମସ୍ୟା ଆପେ ଆପେ ସମାଧାନ ହୋଇଯିବ |

(୪) ବିଶ୍ବ ବିଜୟ ନ କରି ନିଜ ମନକୁ ବିଜୟ କର | ମନକୁ ଜିତି ପାରିଲେ ଆପେ ଆପେ ବିଶ୍ବ କୁ ବିଜୟ କରିହେବ |

(୫) ନକାରାତ୍ମକ ଚିନ୍ତାଠାରୁ ନିଜକୁ ଦୂରେଇ ରଖ କାରଣ ଏହା ସମଗ୍ର ବିଚାରଧାରାକୁ ଗ୍ରାସ କରି ତାହାକୁ ଦୂଷିତ କରିଦେଇଥାଏ |

(୬) ଅନ୍ୟର ଅବଗୁଣ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଅନୁଚିତ କାରଣ ଏହା କରିଲେ ସେଗୁଡିକ (ଅବଗୁଣ) ଆମ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ଜାତ ହୋଇଯାଇଥାଏ |

(୭) ବସ୍ତୁବାଦୀ ଆକର୍ଷଣ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଏପରି ଅନ୍ଧ କରିଦେଇଥାଏ କି ସେ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ସତ୍ତାକୁ ମଧ୍ୟ ଭୁଲି ଯାଇଥାଏ |

(୮) ସଦ୍‌ଗୁରୁ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସଦୃଶ ଯିଏ ଫଳ ସହିତ ଛାୟା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଆନ୍ତି, ନିଜ ଶତ୍ରୁ କୁ ମଧ୍ୟ |

(୯) ବିଶ୍ବରେ ଏମିତି ବଞ୍ଚିବାକୁ ଶିଖ ସତେ ଯେପରି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ବ ତମର; ନିର୍ବାଣ କାଳରେ ଏପରି ବିଦାୟ ନିଅ ଯେପରି ତୁମର ଏଠାରେ କିଛି ହେଲେ ନାହିଁ |

(୧୦)ଗୁରୁ ସର୍ବଦା ଶିଷ୍ୟର ଅନ୍ତରରେ ଥାଆନ୍ତି | ଯେତେବେଳେ ମାୟାର ଆବରଣ ଉଠିଯାଏ,ସେତେବେଳେ ଗୁରୁଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ ଆପେ ହୋଇଯାଏ |